Een eerlijke post over het moederschap - Rithika.nl | Persoonlijke lifestyleblog
12.06.2019 | Geplaatst in Mama, Persoonlijk | 2 reacties

Laatst had ik het er met iemand over, het moeder zijn. Diegene vroeg hoe ik het vond om mama te zijn, naar aanleiding van die vraag vond ik het wel leuk om hier eens een blogpost over te schrijven.

Van jongs af aan had ik al bepaalde dingen in gedachten die ik later wilde. Zo wilde ik heel graag juf worden. Dit is een soort van gelukt, ik heb jaren in het onderwijs gewerkt. Op dit moment werk ik alleen als pedagogisch medewerkster maar het onderwijs trekt mij nog steeds heel erg. Ook wilde ik  het liefst wilde altijd in het dorp wonen waar ik ben opgegroeid (ook gelukt, we wonen in het ouderlijk huis van mijn vriend in het dorp waar we beide zijn opgegroeid) en mijn grote wens was om ooit mama te mogen worden.

Nou weet ik als geen ander dat het niet vanzelfsprekend is om een kind te krijgen, ik ben tenslotte niet voor niets geadopteerd. Toch hadden wij hierin niets te klagen want ik was binnen no time zwanger. De zwangerschap verliep heel fijn en ook de bevalling was ontzettend fijn. Ik ben bevallen met een geplande keizersnede want Mila lag in stuit en een stuitbevalling zag ik niet zitten. Ik voelde mij binnen 2 dagen weer de oude en was dolgelukkig als mama van onze mooie meid.

Maar na de bevalling kwam ook vaak genoeg het gevoel van ‘is dit het?’, ‘het is toch best pittig’. Ik moest ontzettend wennen aan het moeder zijn. Niet zomaar even weg kunnen, veel meer moeten plannen en veel geregel met oppas enzo.

Het leventje wat wij voorheen hadden bestond uit werken, beide al lange tijd parttime, leuke dingen doen met vriendinnen en vrienden, familie bezoekjes en vooral veel leuke dingen samen doen zoals wekelijks uit eten, nachtjes weg, dagjes weg etc.

Toen Mila kwam was het even omschakelen dat we dit niet ‘zomaar’ even meer konden doen. En natuurlijk weet je dit van te voren. Een kind verandert je leven compleet, ook op een hele positieve manier.

Mila was van het begin af aan een heel pittig meisje. Ze wist en weet heel goed wat ze wil(de) en altijd heeft ze al veel bij ons willen zijn. Stiekem vind ik dit ook wel erg leuk maar soms denk ik wel eens ‘ga nou even zelf spelen’. Vooral sinds ze 3 jaar is heeft ze soms van die peuterbuien. Op zich kunnen we er wel goed mee omgaan maar soms is het zo pittig, dan weet ik het ook even niet meer. Wanneer geef je toe en wanneer blijf je consequent? Erg lastig soms om die keuze te maken. Zelf denken we altijd ‘is het belangrijk?’. Zoals een zwemvest aan op de boot, daar maken we geen discussie van. Dit is ook nooit nodig trouwens want Mila weet dat dit moet, maar het is heel belangrijk dat dit wel gebeurt.

Maar vaak genoeg gaat het over dingen die niet belangrijk zijn. Dan wil ik dat ze een spijkerbroek aankrijgt en wil ze zelf een legging aan. Dat zijn momenten dat ik denk, prima! Je krijgt je zin.

Om even terug te komen op de vraag hoe ik het mama zijn vind, ik vind het geweldig! Het is zo bijzonder om iemand te hebben waarvoor je altijd moet zorgen, iemand van ons samen waar je zo’n onvoorwaardelijke liefde voor voelt.

Het moeder zijn heeft aan de ene kant ons leven compleet veranderd maar aan de andere kant ook niet. We doen nog veel leuke dingen, samen maar ook als gezin en met familie/vrienden. Ik zie mijn vriendinnen nog vaak, een paar van hen zijn inmiddels ook mama dus dat is helemaal leuk en ook gaan we nog regelmatig uit eten. Ook dit doen we met z’n 3tjes of samen.

Het pittige aan het moederschap vind ik dat je altijd ‘aan’ moet staan. Je kind heeft je altijd nodig en je hebt je leven lang de verantwoordelijkheid en de zorgen voor iemand waar je heel veel van houdt. Het houdt niet op als je even weg bent. Ook moet je altijd iets regelen qua oppas, planning etc. We hebben het elke ochtend over ‘wie haalt Mila’, ‘tot hoe laat werk je’ etc. En dan hebben we het nog niet eens over de dagen dat ze plotseling ziek wordt.

Maar bovenal is het ontzettend leuk en heel bijzonder om mama te zijn. Het verrijkt je leven ontzettend. Mila is over het algemeen heel vrolijk, houdt er van om leuke dingen te doen en is er dol op dat iedereen samen is. Echt een gezelligheidsmens. En het leuke is dat wij niet alleen van Mila genieten maar onze ouders zijn ook dol op haar. Ze passen regelmatig op en genieten hier enorm van. Nu Mila ouder wordt merken we ook dat ze zelf begint te vragen of ze naar opa en oma toe mag. Ze logeert er zo nu en dan en zo hebben wij weer even qualitytime samen. Want dat is iets wat erg belangrijk is vinden wij. Het is zo makkelijk om op te gaan in de waan van de dag. Werken, kind verzorgen, sport, vrienden/familie maar soms vergeet je elkaar dan.  Door samen dingen te doen of een goed gesprek te voeren houd je het ook leuk samen en ben je ook weer even meer dan alleen papa en mama.

Ik ben erg benieuwd hoe jullie het moederschap ervaren. Laat het vooral weten in een reactie, ik ben benieuwd.

Liefs, Dita Rithika.

2 reacties

    Uma Else

    14 juni 2019


    Wat een mooie liefdevolle en eerlijke blog💜 Liefs, Uma Else


    14 juni 2019


    Dank je wel Uma



Laat een reactie achter