Een pittige dreumes, hoe ga je hier mee om? - Rithika.nl | Persoonlijke lifestyleblog
23.07.2017 | Geplaatst in Mama | 2 reacties

IMG-20170723-WA0008-01

Zoals je aan de titel van deze blog al kunt lezen heb ik weer een mama blog voor jullie. Dit keer over hoe om te gaan met een pittige dreumes. Mila is een ontzettend leuk en lief meisje waar we dol op zijn ♥ maar zeker op sommige dagen kan ze erg pittig zijn. Deze blog is gebaseerd op die dagen.

Mila is inmiddels bijna 18 maanden oud, anderhalf jaar dus. Als baby was het al een meisje die graag bij ons wilde zijn. In de box spelen is nooit echt een succes geweest, na hooguit een kwartier was het alweer huilen en wilde ze er uit. Op de grond liggen en spelen ging beter maar bij papa of mama was het helemaal prima. Ook toen ze ouder werd en steeds meer ging ‘spelen’ bleef het alleen spelen altijd nog een dingetje en liet ze echt van haar horen als ze bij ons wilde zijn. Nu na anderhalf jaar gaat dit steeds beter en kan ze haar prima een half uur of zelfs langer vermaken. Wel het liefst als wij op de bank zitten en dicht in de buurt zijn maar zo kun je ook weer eens wat voor jezelf doen.

Dat eigen willetje zat er altijd al in. Maar inmiddels is het soms zo erg dat ik Mila best pittig vind. Ze geeft goed aan wat ze wil en nog beter wat ze niet wil.
Mila is een meisje die vanaf 10 á 11 maanden alles al zelf wilde eten. Als wij haar een hapje wilde geven werd ze boos, zelf at ze goed. Weliswaar met iets meer geknoei maar dat was dan maar zo.

Tegenwoordig kan ze dagen hebben dat ze alles zelf wil bepalen. Ze geeft aan dat ze buiten wil spelen, doen we het niet dan is het huilen. Lopen we een stukje dan wil ze geen handje vast, van mij mag ze zonder hand vast lopen maar wel naast mij, anders moet ze mij een hand geven. Doe ik dit dan is het ook huilen.

Mijn vader en zijn vrouw wonen een paar 100 m verderop. Mila weet dit en wil altijd verder lopen als we niet naar ze toe gaan en wijst dan ‘beppe, beppe’. Nou gaan we wel regelmatig even langs pake en beppe maar niet dagelijks. Soms is het dan ook een huilpartij midden op straat. Ik vond het soms erg lastig en de afgelopen weken/maanden hebben we wel gemerkt wat helpt en wat niet.

Wat ik doe op dit soort momenten (Ik benoem de dingen die bij ons werken, ieder kind is anders, wat bij ons werkt kan voor jouw kindje wel helemaal niet werken. Doe waar jij je goed bij voelt. Als het met liefde wordt gedaan is het prima!):

– Duidelijk zijn naar Mila toe door dingen te benoemen. ‘Prima dat je los loopt zonder handje vast maar je blijft bij mama lopen’. Doet ze dit niet dan ook benoemen dat ik haar hand ga vastpakken en dit ook doen.

– Haar laten kiezen wat ze wil. De keuze wel beperkt houden want het wordt al snel te veel. ‘Wat wil je op je broodje, pindakaas of appelstroop?’. Kiest ze voor bijvoorbeeld pindakaas dan kan ze nog wel eens wijzen naar het andere. Maar Mila krijgt van ons dan niet wat anders. Ze moet eerst het broodje opeten wat ze gekozen heeft.

– Soms ook doen wat zij wil. Wijst ze naar de deur en wil ze buiten spelen? Prima, dat kan best, ook als ik er even geen zin in heb. Dan toch even met haar mee gaan of haar even zelf laten spelen.

– Tijd hebben om met haar te spelen. Ze vindt het heerlijk als we met haar spelen. Vaak is dit met de poppen of met het servies maar kleuren vindt ze ook erg leuk.

– Afleiden met iets. Wordt ze boos… Dan benoem ik hetgeen waarover het ging. Daarna probeer ik haar soms ook al te leiden door bijvoorbeeld even te kijken naar de paarden die tegenover ons huis staan, even naar buiten kijken, samen spelen, vragen of ze de pop even wil pakken, etc. Dit werkt bij Mila vaak wel.

– Op een lijn zitten met je partner. Als het van papa wel mag, of juist niet en andersom dan is dit voor een kind erg verwarrend. Probeer in het bijzijn van je kind ook niet te veel te discussiëren. Je kind heeft dit door en wordt hierdoor misschien nog opstandiger.

– Haar even boos laten zijn. Soms mag je even boos zijn en is hetgeen waarom het gaat voor jezelf totaal onbelangrijk en klein. Voor een kind kan dit mega groot zijn (zo mocht Mila laatst niet met haar ijsje op de loopfiets. Schreeuwen was het, voor haar blijkbaar heel erg, voor mij was het iets kleins).

Al punten zijn eigenlijk belangrijk vind ik zelf maar duidelijkheid vind ik hierin wel een hele belangrijke. Natuurlijk geven wij ook wel eens toe en zullen we later denken ‘hadden we dit nou maar anders gedaan’. Maar we merken dat dit werkt voor Mila. Als ze boos is duurt het vaak niet lang. Soms nog geen minuut.

Zoals ik al zei is het soms erg pittig. Zeker als het de hele dag zo gaat maar over het algemeen gaat het erg goed en is Mila een heel vrolijk meisje. Ze houdt er van om op pad te gaan en lekker spelen thuis gaat dus ook al stukken beter. Voor ons ook heel prettig want wij houden er ook van om dingen te ondernemen en doen dit ook zeer regelmatig.

Voor de mama’s/papa’s… Ik ben benieuwd naar jullie ervaringen met je kindje. Is jouw kindje erg pittig of juist heel rustig?

Liefs, Dita Rithika.

2 reacties


    11 augustus 2017


    Mijn zoontjes zijn eigenlijk allebei heel rustig (de jongste is een maand dus daar valt nog niet zoveel over te zeggen). Natuurlijk wel met de bijbehorende driftbuien maar niet iets dat ik niet onder controle kan houden. Wel merk ik zelf dat consequent zijn heel belangrijk is: nee is nee en blijft ook nee, hoe hard hij ook gaat schreeuwen :)


    12 augustus 2017


    Oh heerlijk, rustige kids.. haha.. consequent zijn is inderdaad belangrijk.



Laat een reactie achter