Mijn bevallingsverhaal - Rithika.nl | Persoonlijke lifestyleblog
29.02.2016 | Geplaatst in Mama, Persoonlijk, Zwangerschap | 14 reacties

DSC_0111

Vandaag deel ik met jullie mijn bevallingsverhaal. Al eerder konden jullie lezen dat ik zou gaan bevallen met een keizersnede die gepland stond. Vandaag kunnen jullie lezen hoe de dag er voor ons uitzag.

Woensdag 3 februari 2016
Om 08.30 uur moesten wij ons melden in het ziekenhuis. De datum van de keizersnede hadden we een kleine week daarvoor al gekregen. Best gek dat we al wisten dat ons meisje op 3 februari ter wereld zou komen. Toen we aankwamen in het ziekenhuis werden we naar een kamertje gestuurd waar we even moesten wachten. Na een paar minuten werden we opgehaald en naar onze kamer gebracht. Bij ons in het ziekenhuis mogen de partners ook blijven slapen en lig je niet bij andere mensen op een kamer, heel fijn.

Er werd verteld wat we allemaal konden verwachten en zoals ik al wist zouden we rond 10.30 uur naar de OK gaan. Ondertussen maakten we nog wat foto’s van mijn buik (de laatste foto’s met dikke buik, zo gek!) en wachtten we rustig af.

De verpleger kwam op een gegeven moment naar ons toe en daarna werd er een katheter ingebracht bij mij. Ook werd ik aan de CTG gelegd zodat ze de hartslag van de baby goed in de gaten konden houden. Ik lag dus op dat ziekenhuisbed, rustig te wachten tot we naar de OK zouden gaan. Het zou nog zo’n 3 kwartier duren, inmiddels was het 09.45 uur.

Maar op dat moment ging het even helemaal mis. Ik had het sinds ik in bed lag al best warm maar dacht er verder niet veel bij na. In het ziekenhuis was het niet koud en ik voelde me verder prima. Binnen no time stonden er 8 mensen om mijn bed, wat bleek… De hartslag van het kindje was flink gedaald. Artsen belden elkaar met spoed op en ik werd op mijn zij gelegd. Daarna kreeg ik een zuurstofmasker op en het infuus werd snel ingebracht. Toen ik op mijn zij lag was de hartslag gelukkig weer gestegen maar oh wat een schrik!

Nou moet ik zeggen dat ik er zelf niet heel veel van heb meegekregen. Ik onderging het maar mijn vriend was even helemaal in de stress. 9 Maanden voelde ik mij top fit en ging alles goed. Hij dacht echt even dat het nu nog helemaal mis zou gaan. Ondanks dat de hartslag wel weer omhoog was gegaan werd ik toch eerder geholpen. Normaal zou ik pas als 3e die ochtend aan de beurt zijn maar nu had ik even voorrang op iemand anders. Een andere vrouw was al bijna in de OK maar die werd terug gereden zodat ze mij eerst konden opereren. Het bleek trouwens te komen doordat ik op mijn rug lag. Hierdoor werd er een bloedvat van de baby afgesloten. Thuis lag ik ook nog wel eens op mijn rug maar dan ga je vaak automatisch weer naar je zij toe. Omdat ik op dat ziekenhuis bed lag met een katheter in bleef ik zo liggen en ging het dus mis.

Iets na 10 uur was ik in de OK. Ik kreeg een ruggenprik (dit deed trouwens helemaal geen pijn, je voelde het wel even maar het was prima te doen) en toen kwam mijn vriend bij mij zitten. Daarna werd mijn buik open gesneden en na ongeveer 10 á 15 minuten werd ons lieve, mooie meisje geboren. Mila Chandra. Ze is geboren om 10.24 uur. Ze werd gelijk een beetje schoongepoetst en mijn vriend mocht het laatste stukje van de navelstreng nog doorknippen. Daarna werd ze bij mij gelegd, een heel bijzonder moment.

Ondertussen was de gynaecoloog en zijn team bezig om mijn buik weer dicht te maken. Dit duurde nog zo’n 30 minuten. Wij konden al even lekker genieten van elkaar. Ook zo fijn dat mijn vriend er bij mocht zijn en dat we konden zien hoe ze uit mijn buik werd getild.

Na de operatie werd ik naar de uitslaapkamer gereden en moesten we wachten tot ik weer wat gevoel terug kreeg. Door de ruggenprik was mijn hele onderlichaam verdoofd. We hebben in totaal een dik uur in de uitslaapkamer gezeten/gelegen. Mila werd ondertussen aangekleed en kreeg haar eerste flesje.

Daarna werden we naar onze kamer gebracht. We hebben vrijwel gelijk onze ouders, mijn zwager en schoonzusje en familie gebeld. Vrienden en andere bekenden stuurden we een app en verder konden we lekker bijkomen.

Die dag zijn onze ouders en mijn zwager en schoonzusje op bezoek geweest. Wij hebben de rest van de dag genoten van onze dochter. Ik voelde mij na de operatie al vrij snel weer goed. Echt pijn heb ik niet gehad en heel slecht heb ik mij ook niet gevoeld. Natuurlijk voelde ik de wond wel, het is en blijft een buikoperatie maar voor mij voelde het meer als flinke spierpijn in de buik.

De eerste nacht wilde Mila niet veel slapen en ook wij konden niet slapen. Ik moest heel erg wennen aan het idee dat ze er nu altijd zou zijn. Ook speelden de hormonen wat mee en kon ik zomaar in tranen uitbarsten (en dit was nog niets in vergelijking met die zaterdag na de operatie. Toen heb ik bijna de hele dag gehuild om van alles en nog wat)…echte kraamtranen dus. Ik vond het zo mooi, bijzonder en speciaal maar voelde me ook heel vreemd dat ik nog zo moest wennen. We werden in het ziekenhuis trouwens top verzorgd! Echt een groot compliment voor alle lieve mensen daar.

We hebben 2 nachten in het ziekenhuis gelegen. Vrijdag ochtend 5 februari mochten we naar huis. Thuis had mijn lieve vader het huis versierd met slingers en de kachel al aangedaan, zo lief! In het ziekenhuis hadden we al allemaal cadeautjes gekregen van lieve mensen en ook thuis kregen we nog van alles. Zo lief allemaal ♥

We zijn nu 3,5 week verder en alles gaat goed! Mila doet het goed en ook ik voel me weer helemaal de oude. Eigenlijk voelde ik mij na een week alweer top. Ik mag nog niet zwaar tillen, dit vooral voor de wond binnen in de buik. De eerste dagen bleef het vreemde gevoel nog wel wat maar het werd steeds beter. We zijn nu helemaal gewend aan het feit dat ons meisje altijd bij ons is. Mijn vriend is 3,5 week vrij geweest dus we konden ook lekker met elkaar aan de nieuwe situatie wennen.

En hoe cliché het ook is, wat gaat de tijd snel! Komende woensdag is ze al weer 4 weken. Ze is sinds de geboorte ook al erg veranderd. Ze krijgt nu echt haar eigen gezichtje, zo leuk om te zien. We zijn heel blij dat alles, ondanks de iets wat valse start voor de operatie, goed is gegaan! Dat we een gezonde dochter hebben en dat we lekker kunnen genieten van elkaar.

20160220_114706-01

Mochten jullie nog vragen hebben, let me know bij de comments, dan beantwoord ik deze natuurlijk voor jullie.

Liefs, Dita Rithika.

14 reacties


    29 februari 2016


    Wat een mooi en liefdevol verhaal. Ik kan me heel goed voorstellen dat je na de geboorte toch een beetje moest wennen dat Mila nu voor altijd bij jullie is. Hoe prachtig en mooi en gelukkig en liefdevol de geboorte van je kind ook kan zijn, het verandert natuurlijk wel even alles. Maar ooooh wat is ze mooi en wat ben ik gelukkig voor jullie dat alles goed gaat. <3


    29 februari 2016


    Dank je wel Dina! Nog even en jullie kunnen ook lekker genieten van jullie kindje.



    29 februari 2016


    Het is inderdaad een mooi verhaal, gelukkig dat alles goed is gekomen met Mila. En lekker genieten van jullie kleine mooie meid!



    29 februari 2016


    Mooi beschreven! En wat een opluchting dat alles toch goed is gegaan, ik kan mij voorstellen dat je dan wel even schrikt. Geniet van jullie mooie dochter. Als ik dit lees begint het bij mij nog meer te kriebelen, wat het maar mei ;)
    Liefs


    29 februari 2016


    Ja dat was een grote schrik maar alles is gelukkig goed. Nog even en het is zomaar mei. :)



    29 februari 2016


    Wat eng allemaal! En dat terwijl 9 maanden lang alles zo goed ging.
    Gelukkig is alles goedgekomen.


    Najia

    29 februari 2016


    Mooi verhaal. Prachtig meisje ook. Is mila in Heerenveen geboren? Zo ja top ziekenhuis he!


    29 februari 2016


    Ja klopt, in Hveen. Zeker een top ziekenhuis? Woon je ook in de buurt?



    29 februari 2016


    Wat spannend zo vlak voor de keizersnede nog die stress. Gelukkig kon je het op je zij oplossen en mocht je eerder naar de ok. Fijn toch! En fijn dat je je zo goed voelt. Hou er nog wel een tijdje rekening mee dat het wep een aanslag op je lichaam is. Het is een flinke buikoperatie en een half jaar herstellen ben je zo kwijt! Laat je ook lekker verwennen :-)


    29 februari 2016


    Ja ik denk er zeker nog om hoor ;)


    Aarti

    29 februari 2016


    Wat fijn dat alles toch goed is gegaan. En je hebt er een prachtig kindje gekregen. Geniet ervan ze is zo groot alles gaat vind ik soms te snel. Liefs Aarti



    1 maart 2016


    Wat een prachtig en liefdevol verhaal! Geniet maar met volle teugen van jullie pracht meisje :).



    3 maart 2016


    Fijn dat alles toch goed is gegaan. Je hebt een prachtig meisje gekregen. Geniet ervan! X



    14 maart 2016


    Wat een mooi verhaal, gelukkig is het allemaal goed gegaan! Gefeliciteerd met jullie dochter. Hier ook een bevalling met een keizersnede, nadat ik was begonnen met een “gewone” ingeleide bevalling. Ik voelde mij ook al gauw weer top. Geniet ervan en laat het zware tilwerk nog maar even aan anderen over;-)



Laat een reactie achter